Müziğin ‘dahi çocuğu’ydu ‘viyolonseli’ hiç olmadı…

Müzik otoriteleri Benyamin Sönmez’i, “Viyolonsel dünyasının genç ve karizmatik yeni üyesi” olarak tanımladı… “Gerçek bir müzik ilizyonisti” olduğunu vurguladı… “Çalışında barok zarafetini ve Bizans renklerini barındıran genç Türk” ifadesini kullandı...

1970’li yıllarda sazını alıp, Almanya’ya gitti baba Ünal Sönmez… Müzik grubu kurdu Almanya’da. Düğünlerde çalmaya başladı. 8 yıl sonra eşini aldı yanına… Benyamin Bremen’de doğdu.
Atatürk’ün çağdaş Türkiyesi’nde eğitim alması, Türk örf, anane ve kültürüyle büyümesi için üç yaşındayken abisiyle birlikte Türkiye’ye getirildi. Çocukluğu Nasreddin Hoca’nın Akşehir’inde geçti. Yaşamı okulda değil, hayatın içinde öğrendi.
Otomobillerin arkasına asılıp kenti gezer, Nasreddin Hoca’nın türbesine ziyaretçilerin attığı paraları toplayıp, arkadaşlarıyla karpuz ziyafeti çekmek en büyük zevkiydi. Sokaklarda börek sattı, çıraklık yaptı. Çocukluğundan itibaren para kazanması gerektiğini düşündü. Evde hazırladığı limonataları otogarlarda satıp harçlığını çıkardı. Ailesine yük olmadan ilkokulu bitirdi.
Yaşadığı ev ortamında her zaman müzik vardı. Babası eline tamburu alır, annesi güzel sesiyle şarkı söyler, ağabeyi de kanun ve darbukayla onlara eşlik ederdi. Çocukluğunda oyuncak otomobili, tabancası hiç olmadı. Kanun, ut, cümbüş, org, darbuka, tambur, saz, ney, gitar gibi enstrümanları kendisine oyuncak yaptı…
Kanunun üstünde yürür, orgun tuşlarını söker, sazın tellerini koparırdı. Babası varlıklı olmamasına rağmen kırılanın yerine yenisini mutlaka alırdı. Babası ona müzik sevgisini aşıladı. Müzik eğitimi almamasına rağmen inanılmaz bir kulağı vardı. Evde viyolonsel çalışırken, yayının üstüne sinek konsa onu fark ederdi!
Çocukluğunda müzik eğitimi almak istedi. Ancak yaşadığı köy ortamında müzikle uğraşanlara Çingene gözüyle bakılıp ve çok yadırgandığı için geri durdu. Kavak ağacından kendi sazını yapıp, gizlice çaldı…

Köylerde düğünlere gitti
Babasının kurduğu müzik grubu Grup Laleli ile köylerde düğünlere gitti. Düğün boyunca sahnedeki müzisyenleri imrenerek izler eve gelince de onları taklit etmeye çalışıp dururdu. Sahneye çıkma hevesine kapıldı o yıllar. Ve bir gün, babasının müzisyen arkadaşlarından biri yeteneğini fark etti. Babası, ağabeyi Mehmet Sönmez’i konservatuvara gönderdi. Abi Mehmet Sönmez, Ankara Devlet Konservatuvarı’nı kazanıp kontrbas bölümüne girdi. Belçika’daki uluslararası yarışmalarda birincilik ödülü aldı. Belçika Kraliyet Orkestrası’nda çaldıktan sonra Türkiye’ye döndü. Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası üyesi oldu.

Konservatuvara abisi hazırladı
Ağabeyi konservatuvara girdiğinde o ilkokul öğrencisiydi. Tatillerde eve geldiğinde abisi sürekli müzik dinlerdi. Bir gün dinlediği müzik dikkatini çekti. Pikapta Şostakoviç’in Caz Süitleri çalıyordu. Eserden çok etkilendi. Bütün gün bıkıp usanmadan dinledi çalan parçayı. İlgisini fark eden ağabeyi, onu konservatuvar sınavlarına hazırladı. Önceleri biraz endişelendi. Konservatuvara başlamak demek çocukluğunun bitmesi demekti. Bisikletini, mahalledeki arkadaşlarını, anne ve babasını her şeyi bırakması gerekeceğini düşündü.

“Kabiliyetsiz” dediler
13 yaşında Hacettepe Üniversitesi Konservatuvarı sınavlarına girdi. Kazanamadı. Sınav jürisi ağabeyine, müzik kulağına sahip olmadığını, kabiliyetsiz olduğunu söyledi. Ortaokula devam etti. Konservatuvara girmeyi kafasına koydu. Ertesi yıl sınavı kazanıp müzik eğitimime başladı. Hangi enstrümanı çalmak istediği sorulduğunda, ismini sevdiği için “Viyolonsel” dedi. Oysa ki, viyolonselin ne şeklini, ne de sesini biliyordu. Parmaklarına baktılar. Viyolonsel sınıfına girmesine karar verildi. Elindeki kazanma belgesiyle, yaylı sazlar atölyesine gitti. Çalgısıyla ilk kez orada karşılaştı. Viyola veya keman sınıfına da gönderilse mutlu olacaktı. Onun tek amacı vardı. Müzik ile uğraşmak…

...

Devamını Ege Life'ın Ocak sayısında bulabilirsiniz.
Ege Life'ın Ocak sayısı tüm Yaysat - Migros - Kipa ve D&R'larda bulunmaktadır.